کد خبر: ۲۱۲
تعداد بازدید: ۱۴۶۱۵
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۲۱ آذر ۱۳۹۴ - ۰۸:۰۰

چهل حدیث درباره يتيمان

1ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

خيرُبُيوتِكُم بَيتٌ فيهِ يَتيمٌ مُكَرَّمٌ.

بهترين خانه‌هاي شما خانه‌ايست كه در آن طفل يتيمي مورد مهر و عطوفت قرار بگيرد. (مواعظ عدديّه، ص 19)


2ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

اَلله اَلله في الأَيتامِ! فلا تَغُبّوا اَفواهَهُم و لايَضيعُوا بِحضَرِتَكُم.

از خدا بترسيد و دربارة ايتام، خدا را شاهد و ناظر بگيريد! مبادا آن‌ها گاهي سير و گاهي گرسنه بمانند و در جمع شما حقّشان ضايع و پايمال گردد. (نهج‌البلاغه، (وصيت)نامه ص 47)


3ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

مِنْ أفضَلِ البِرِّبِرُّ الأَيتامِ.

يكي از والاترين مراتب نيكوكاري لطف و اِحسان نسبت به يتيمان است. (فهرست غرر، ص 431)


4ـ «حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله عليها»:

فَرَض اللهُ مُجانَبَةَ أَكِل اَموالِ اليَتامي اجارةً مِنَ الظُّلم.

خداوند خوردن مال يتيمان را حرام فرمود تا حقوق آنان از ظلم و تعدّي محفوظ بماند. (بحار، ج 79، ص 268)


5ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اِنّ اليَتيمَ اِذا بَكي اِهتَزَّ لِبُكائِهِ عَرشُ الرَّحمنِ!

وقتي يتيم گريه مي‌كند عرش خداي رحمن به لرزه درمي‌آيد! (لئالي الأخبار، ج 3، ص 181)


6ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

اِرحَموا الأرْمَلَةَ وَ اليَتيمَ.

نسبت به بيوه‌زنان و يتيمان دلرحم و مهربان باشيد. (تحف‌العقول، ص 147)


7ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

كُن لِليَتيمِ كَالأَبِ الرَّحيمِ وَ اَعلَمْ اَنّكَ تَزرَعُ كذلِكَ تَحصُدُ.

نسبت به يتيم مانند يک پدر عطوف و مهربان باش و بدان که تو امروز (هرچه) مي‌کاري (فردا) آن را درو خواهي کرد. (بحار، ج 77، ص 171)


8ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

إنّ لِليَتيمِ حقّاً.

مسلّماً يتيم، حق و حقوقي دارد. (ثواب‌الاعمال، ص 444)


9ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:

مَن حَفِظَ يتيماً حَفِظَهُ الله.

هر کس از يتيمي حفاظت و نگهداري کند خداوند حافظ و نگهبان او خواهد بود. (لئالي‌الاخبار، ج 3، ص 181)


10ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اِتّقوا الله في‌الضَّعيفين النساءُ و اليتيم.

دربارة اين دو ضعيفُ البُنْيه خدا را شاهد و ناظر بدانيد: يکي زنان و ديگر يتيمان. (خصال، ج 1، ص 10)


11ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

إنْ كانَ المُعَزيّ يتيماً فَامسَحْ يَدَيْكَ عَلي رَأسِه.

اگر صاحب عزا شخص يتيم داغديده باشد تو با دو دست عطوفت و نوازشگر خود بر سر او بِکِش. (کتاب‌الحديث، ج 3، ص 399)


12ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

مَن رَعَي الاَيتامَ رُعِيَ في بَنيهِ.

کسي که حقوق يتيمان را مراعات کند حقوق فرزاندان او نيز مراعات خواهد شد. (فهرست غرر، ص 431)


13ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:

ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ.

هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي (که دست بر آن بگذرد) نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود. (وسائل، ج 15، ص 111)


14ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

مَن كفي يتيماً في نَفَقتِهِ بِمالِه حتّي يَستَغني وَجَبت لَهُ الجَنّةُ اَلبتّة.

کسي که نفقة يتيمي را با مال خود سرپرستي کند تا به حدّ بي‌نيازي برسد بدون ترديد بهشت براي او واجب مي‌گردد. (وسائل، ج 11، ص 560)


15ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

انَا و كافِلُ اليَتيمِ كَهاتَينِ في‌الجَنَّةِ اِذا اتَّقَي الله عزَّوجَلَّ (و اَشارَ بِالسَّبّابَةِ وَ الوُسطي)

من (فردا) با سرپرست يتيم ـ مشروط به تقوا و پرهيزکاري ـ در بهشت (مانند دو انگشت سبّابه و ميانه) در کنار هم خواهيم بود. (تفسير نورالثقلين، ج 5، ص 597)


16ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

مَن اَنكَرَ مَنكُم قَساوَةَ قَلبِه فَليُدْنِ يَتيماً فَلْيُلاطِفْهُ وَلْيَمسَحْ رأسَهُ يَلينُ قَلبُهُ بِإذنِ الله.

هر گاه يكي از شما در خود احساس قساوت و سنگدلي كرد طفل يتيمي را نوازش كند و دست عطوفت بر سر او بكشد به ياري خدا دلش نرم و مهربان مي‌گردد. (وسائل، ج 15، ص 111)


17ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

أحَسِنوا في عَقِبِ غَيرِكُم تُحسَنوا في عَقِبِكُم.

با نسل و بازماندگان ديگران به نيكي رفتار كنيد تا با نسل و بازماندگان شما نيز به نيكي رفتار نمايند. (بحار، ج 75، ص 13)


18ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

إنّ في‌الجنّةِ داراً يُقالُ لَها «دارُالفَرَحِ» لايَدخُلُها اِلاّ مَن فَرَّحَ يَتامَي المُؤمِنين.

بهشت خانه‌سرايي دارد به نام «دارالفَرح» (خانة شادي)، تنها کساني وارد آنجا مي‌شوند که ايتام مؤمنين را شاد و خُرّم کرده باشند. (نهج‌الفصاحه، ج 1، ص 175)


19ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

ظَلْم اليَتامي والاَيامي يَنزِلُ النِّقَمَ و يَسلُبُ النِّعَمَ أَهلَها.

ظلم و ستم به يتيمان و زنان بي‌شوهر و بي‌سرپرست باعث نزول عذاب و نقمت و سلب و زوال نعمت از صاحبانش مي‌گردد. (فهرست غرر، ص 431)


20ـ «مولي اميرالمؤمنين‌ عليه‌السلام»:

اَدِّبِ اليَتيمَ مِمّا تُؤَدِّبُ بِهِ وَلَدكَ.

طفل يتيم را مانند فرزند خودت به طور يکسان تربيت و ادب کن. (وسائل، ج 15، ص 197)


21ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

مَن كَفَل يتيماً مِن المُسلِمينَ فَاَدخَلَهُ في طَعامِهِ و شَرابِهِ أدخَلَهُ اللهُ الجَنّة اَلبتّةَ الاّ أَن يَعمَلَ ذَنباً لايُغفَر.

کسي که سرپرستي يتيم مسلماني را تکفّل کند و در کنار سفرة خود در خورد و خوراکش همراه نمايد مسلّماً خدا او را در زمرة بهشتيان قرار خواهد داد مگر گناه غيرقابل گذشتي مرتکب گردد. (مستدرک قديم، ج 1، ص 148)


22ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

بِروّا ايتامَكُم وَ واسُوا فُقراءَكُم وَارْفِقوا بِضُعفائِكُم.

به ايتام خود نيکي کنيد، فقرا و تهيدستان را مواسات نماييد و نسبت به افراد ضعيف و ناتوان رئوف و مهربان باشيد. (فهرست غرر، ص 431)


23ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

اربَعُ مَن كُنَّ فيهِ بني‌اللهُ لَهُ بيتاً في‌الجَنَّة: مَن آوي اليَتيمَ و رَحِم‌الضَعيفَ وَ أَشفَقَ علي والدَيه و رَفِقَ بِمملوكِه.

چهار خصلت در هر کس باشد خداوند در بهشت برايش منزلگاه بنا مي‌کند: کسي که يتيمي را سرپرستي کند، بر افراد ضعيف و ناتوان تَرَحُّم و مهرباني نمايد، به والدين خود مهر بورزد و با زيردستانش نرم‌خو و باعطوفت باشد. (ثواب‌الاعمال، ص 298)


24ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

تَحنَّنوا علي اَيتامِ النّاسِ يُتَحنَّنْ علي ايتامِكُم.

بر يتيمان مردمان تَرحّم کنيد تا بر يتيمان شما ترحم نمايند. (دُرج‌گهر، ص 45)


25ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

مَن أقْعَدَ اليَتمَ عَلي خِوانهِ وَ يَمسَحُ رأسَهُ يَلينُ قَلبُه.

کسي که يتيمي را بر سفرة خود بنشاند ـ و دست نوازش بر سرِ او بِکِشد دلش نرم و مهربان مي‌گردد. (سفينه، ج 2، ص 731)


26ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

حَثَّ اللهَ عزّوجَلّ علي بِرِّ اليتامي لاِنْقطاعِهِم عَن آبائهم فَمَن صانَهُم صانَهُ اللهُ و مَن اَكرَمَهُم اَكرَمهُ الله.

خداي تبارک و تعالي آن همه سفارش و تأکيد دربارة نيکي به يتيمان فرموده به خاطر فقدان پدران آن‌ها است. کسي که حقوق آن‌ها را مراعات کند و آنان را گرامي بدارد خداوند نيز وي را (در پناه خود) مصون و گرامي خواهد داشت. (بحار، ج 75، ص 12)


27ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:

مَن أَصبَح لايَنوي ظُلمَ أحدٍ غَفَراللهُ لَهُ ما أَذنَب ذلِكَ اَليَومَ ما لَمْ يَسفِكْ دماً أَو يأكُلْ مالَ يتيمٍ حراماً.

کسي که روز خود را آغاز کند و نيّت ظلم و تعدّي به کسي نداشته باشد تا زماني که خون کسي را به ناحق نريخته و مال يتيمي را به حرام نخورده باشد خداوند گناهان آن روز او را مي‌آمرزد. (بحار، ج 75، ص 324)


28ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

اِيّاكُم وَ اَموالَ اليَتامي! لاتُعَرَّضوالَها ولاتُلَبَّسوابها.

هان! برحذر باشيد! و از اموال يتيمان شديداً بپرهيزيد. به آن‌ها تعرض نکنيد و خود را بدان گرفتار و آلوده ننماييد. (بحار، ج 75، ص 5)


29ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

بِئسَ القوتُ اَكْلُ مالِ الأَيتام!

به راستي که خوردن مال يتيمان چه بد خوراك و چه طعام ناميموني است! (فهرست غرر، ص 431)


30ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

إنّ أَيسَرَ مايَدخُلُ بِهِ العبدُ النارَ، مَن أَكَلَ مِن مالِ اليَتيمِ دِرهماً!

كمترين چيزي كه بنده را داخل آتش دوزخ مي‌كند (تنها) خوردن يك درهم (واحد پول) مال يتيمان است! (بحار، ج 75، ص 10)


31ـ امام موسي‌بن‌جعفر(ع):

مَن أَكَلَ مِن مالِ اليَتيمِ دِرهماً واحداً ظُلماً مِن غَيرِ حَقّ يُخلِدُهُ اللهُ في‌النّار.

كسي كه تنها يك درهم (واحد پول) ظالمانه و به ناحق مال يتيمي را بخورد خداوند جاي او را آتش دوزخ جاودانه خواهد نمود. (بحار، ج 75، ص 5)


32ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

اِتَّقوُا اللهَ و لايَعرِضُ احدُكُمْ لِمالِ اِليَتيمِ فَإِنَّ اللهَ جَلّ ثناؤُهُ يَلي حسابَهُ بِنَفسِهِ مَغفوراً لَهُ اَوُ معذَّباً.

از خدا بترسيد و أحدي متعرض اموال طفل يتيم نشود که خداي باعظمت، خود مستقيماً به حساب او رسيدگي مي‌کند خواه اهل نجات و آمرزش باشد يا سزاوار کيفر و عذاب. (بحار، ج 75، ص 5)


33ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

إنَّ اللهَ عزَّوجَلَّ وَعَدَ في اَكلِ مالِ اليَتيمِ عُقوبَتَين: «عُقوبَةٌ في‌الدّنيا وَ عُقوبَةٌ في الآخرة.

خداوند دربارة خوردن مال يتيمان دو کيفر مقرّر فرموده: يک کيفر دنيوي و يک کيفر اُخروي. (هم در دنيا عذاب خواهد داشت و هم در آخرت) (بحار، ج 79، ص 269)


34ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

مَن حَوَّلَ مالَ اليَتيمِ أَو أَقرَضَ شَيئاً مِنْهُ كانَ ضامناً بِجميعهِ وَ كانَ عَلَيهِ زَكاتُهُ دونَ اليَتيم.

هر کس در مال يتيم دخل و تصرف کند و يا از آن به کسي قرض بدهد تمامي آن مال را ضامن است و زکات و حقوق واجبة آن به گردن خود او خواهد بود نه به شخص يتيم. (بحار، ج 75، ص 5)


35ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

مَنِ اتَّجرَ بِمالِ اليَتيمِ فَرَبِحَ كانَ لِليَتيمِ، والخُسرانُ علَي التّاجر.

هر کس با مال يتيم کسب و تجارت کند هر چه سود کند (تماماً) مال يتيم است و هر چه زيان کند از مال خودِ کاسب خواهد بود. (بحار، ج 75، ص 5)


36ـ «مولي اميرالمؤمنين عليه‌السلام»:

ظُلْمُ اليِتَامي و الإمآءِ يُنزِلُ النِّقَمَ وَ يَسلُبُ النِّعَمَ أَهلَها.

ستم به يتيمان و زيردستان باعث نزول بلاها است و بر باد دادن نعمت‌ها از صاحبان آن‌ها مي‌گردد. (فهرست غرر، ص 431)


37ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اَربعُ حَقٌّ عَلي الله أَن لايُدخِلَهُمُ الجنَّةَ، وَلا يُذِيقَهُمْ نَعيَمها: مُدمِنُ الخَمرِ و آكِلُ الرِّبا و آكِلُ مالِ اليَتيمِ بِغَيرِ حَقِّ و العاقُّ لِوالِدَيه.

حقّا که خداوند متعال اين چهار نفر را داخل بهشت نکند و از نعيم نعمت‌هايش آن‌ها را نچشاند: آدم شرابخوار، آدم رباخوار، آن کس که به ناحق مال يتيم را مي‌خورد و ديگر عاق والدين. (نهج‌الفصاحه، ج 1، ص 49)


38ـ «امام رضا(عليه‌السلام)»:

إنَّ أَكْلَ مالِ اليَتيمِ مِنَ الكَبائِرِ الّتي وَعَد اللهُ عَلَيهَا النّارَ.

خوردن مال يتيم از گناهان کبيره است که خداوند بر آن وعدة آتش دوزخ داده است. (بحار، ج 75، ص 5)


39ـ «امام محمدباقر(عليه‌السلام)»:

إنَّ آكِلَ مالِ اليَتيمِ يَجيءُ يَومَ القِيامِة وَالنارُ تَلهَبُ في بَطنِه حَتّي تَخرُجَ لهبُ النّارِ مِن فيه.

آن کس که مال يتيم را مي‌خورد روز قيامت در حالي که آتش از درون او شعله‌ور و زبانه‌هايش از دهانش خارج مي‌شود وارد محشر مي‌گردد. (لئالي‌الاخبار، ج 3، ص 184)


40ـ امام موسي‌بن‌جعفر(ع):

لايُتْمَ بَعدَ احْتِلامٍ.

يتيم وقتي به سن بلوغ رسيد ديگر عنوان يتيمي ندارد. (يتيم به او گفته نمي‌شود) (بحار، ج 75، ص 6)


منبع: شکوفه های حکمت
برچسب ها: حدیث ، چهل حدیث ، یتیمان
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
محمد
|
Netherlands
|
۱۴:۰۷ - ۱۳۹۶/۰۲/۳۱
0
0
خوب بود ولی فقط گذاشتن احادیث ائمه اطهار کافی نیست
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: