کد مطلب: ۲۷۴۰
تعداد بازدید: ۷۰
تاریخ انتشار: ۲۵ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۴
فضائل ماه شعبان| ۳
اى خدا مرا از آنان قرار ده كه چون او را ندا كنى تو را اجابت مى‌‏كند و چون به او متوجّه شوى از تجلّى جلال و عظمتت مدهوش مى‏‌گردد پس تو با او در باطن راز مى‏‌گويى و او به عيان به كار تو مشغول است‏...
ما در اینجا به خاطر اهمیّت این مناجات، تمام آن را از کتاب مفاتیح‌الجنان نقل می‌کنیم و ترجمه آن را نیز می‌نویسیم (گرچه ترجمه نمی‌تواند گویای خصوصیات الفاظ و کلمات متن باشد) و برخی از فرازهای آن را مختصری شرح می‌دهیم:
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى محمّد وَ آلِ محمّد،
اى خدا درود فرست بر محمّد و آلش،
وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ،‏
و چون تو را بخوانم دعاى مرا اجابت فرما و هرگاه تو را ندا كنم ندايم بشنو،
وَ أَقْبِلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِيناً لَكَ مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ‏،
و چون با تو مناجات كنم به حالم توجّه فرما كه من به سوى تو گريخته‌‏ام و در حضور حضرتت ايستاده در حالى كه به درگاهت به حال پريشانى تضرّع و زارى مى‌‏كنم،
رَاجِياً لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي وَ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَ تَخْبُرُ حَاجَتِي وَتَعْرِفُ ضَمِيرِي،‏
و به آنچه نزد توست چشم اميد دارم و تو از دلم آگاهى و حاجتم را مى‌دانى و ضمير مرا مى‏‌شناسى،
وَ لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ‏،
و هيچ امرى از امور دنيا و آخرت من بر تو پنهان نيست‏،
وَ مَا أُرِيدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِي‏،‏
و آنچه مى‌خواهم كه به زبان اظهار كنم و از حوايجم سخن گويم و آنچه براى حسن عاقبتم به تو اميد دارم همه را مى‏‌دانى‏،
وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَى آخِرِ عُمْرِي‏‏،
و حكم تقدير تو بر من اى سيّد من در باطن و ظاهرم تا آخر عمر جارى و نافذ است‏،
مِنْ سَرِيرَتِي وَ عَلاَنِيَتِي وَ بِيَدِكَ لاَ بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضَرِّي‏‏،
و هر زيادت و نقصان و سود و زيان بر من وارد آمد همه به دست توست نه غير تو‏،
إِلَهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْزُقُنِي وَ إِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُنِي‏،‏
اى خدا اگر تو مرا از رزقت محروم سازى ديگر كه تواند مرا روزى دهد و اگر تو مرا خوار گردانى كه مرا يارى تواند كرد‏،
إِلَهِي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ‏‏،
اى خدا به تو پناه مى ‏برم از غضب تو و از ورود خشم و سخطت،
إِلَهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ‏،‏
اى خدا اگر من لايق رحمتت نيستم تو لايقى كه بر من از فضل و كرم بى ‏پايانت جود و بخشش كنى‏،
إِلَهِي كَأَنِّي بِنَفْسِي وَاقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ فَقُلْتَ (فَفَعَلْتَ) مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِي بِعَفْوِكَ‏‏،
اى خداى من گويا من اكنون در حضور تو ايستاده‌‏ام و حسن توكلم بر تو به سرم سايه لطف انداخته و آنچه از كرم و احسان تو را شايسته است با من به جا آورده‏اى عفو و آمرزشت مرا فرا گرفته است‏،
إِلَهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْكَ بِذَلِكَ‏‏،
اى خدا اگر تو مرا عفو كنى كه از تو سزاوارتر به عفو است‏،
وَ إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَ لَمْ يُدْنِنِي (يَدْنُ) مِنْكَ عَمَلِي فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسِيلَتِي‏‏،
و اگر اجلم نزديك شد و عمل صالحم مرا به تو نزديك نكرد من هم اقرار به گناهانم را وسيله عفوت قرار داده‌‏ام‏،
إِلَهِي قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِي فِي النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا‏،
خدايا من در توجّهم به نفس خود بر خويش ستم كردم پس اى واى بر نفس من اگر تو او را نيامرزى‏،
إِلَهِي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَيَّ أَيَّامَ حَيَاتِي فَلاَ تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي‏،‏
اى خدا چنانكه لطف و احسانت در تمام مدّت زندگى شامل حالم بود پس در مرگ مرا از احسانت محروم مساز‏،
إِلَهِي كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِي بَعْدَ مَمَاتِي وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِي (تُولِنِي) إِلَّا الْجَمِيلَ فِي حَيَاتِي‏‏،
اى خدا چگونه مأيوس از احسانت بعد مردنم شوم و حال آنكه تو در تمام عمرم با من جز نيكى و احسان نكردى‏،
إِلَهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ‏‏،
اى خدا با من آن كن كه تو را شايد (نه آنجه مرا بايد) و باز هم به فضل و كرم بر گنهكارى كه در لجه گناه از جهل و نادانى فرو رفته ترحّم فرما‏،
إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي الْأُخْرَى‏‏،
اى خدا تو در دار دنيا گناهانم را از تمام خلق پنهان داشتى و من در آخرت به ستاريت از دنيا محتاج‌ترم‏،
(إِلَهِي قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَيَّ) إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ‏‏،
و چون لطف كردى و گناهانم را بر هيچ بنده صالحى آشكار نكردى‏،
فَلاَ تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ‏،
پس روز قيامت هم مرا مفتضح و رسوا در حضور جميع خلايق مگردان‏،
إِلَهِي جُودُكَ بَسَطَ أَمَلِي وَ عَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِي‏‏،
خدايا جود و بخششت بساط آرزوى مرا گسترده و عفو تو بهتر از عمل من است‏،
إِلَهِي فَسُرَّنِي بِلِقَائِكَ يَوْمَ تَقْضِي فِيهِ بَيْنَ عِبَادِكَ إِلَهِي اعْتِذَارِي إِلَيْكَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ‏‏،
اى خدا آن روزى كه ميان بندگانت حكم مى‌‏كنى آن روز مرا به لقاء خود شاد گردان اى خدا من چون كسى به درگاهت عذر مى‏خواهم كه به قبول عذر سخت محتاج است‏،
فَاقْبَلْ عُذْرِي يَا أَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ الْمُسِيئُونَ‏‏،
پس عذرم بپذير اى كريم‌ترين كسى كه گنهكاران از او معذرت مى‌‏طلبند‏،
إِلَهِي لاَ تَرُدَّ حَاجَتِي وَ لاَ تُخَيِّبْ طَمَعِي وَ لاَ تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِي وَ أَمَلِي‏‏،
اى خدا حاجتم را رد مكن و دست طمعم را از درگاهت محروم برمگردان و اميد و آرزويم از لطف و كرمت منقطع مساز‏،
إِلَهِي لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِي لَمْ تَهْدِنِي وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِيحَتِي لَمْ تُعَافِنِي‏‏،
اى خدا اگر تو اراده خوارى من داشتى به هدايت و احسانت سرافرازم نمى‌‏كردى و اگر مى‏‌خواستى مرا رسوا سازى در دنيا معافم نمى‌‏فرمودى‏،
إِلَهِي مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي طَلَبِهَا مِنْكَ‏‏،
اى خداى من هرگز به تواين گمان نمى‌برم كه حاجتى كه به تو دارم و عمرم را در طلبش فانى كردم باز روان سازى‏،
إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ أَبَداً أَبَداً دَائِماً سَرْمَداً يَزِيدُ وَ لاَ يَبِيدُ كَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى‏‏،
اى خدا حمد و ثنا مختص توست حمد ابدى و دايم سرمدى كه همى بيفزايد و هرگز فنا نپذيرد چنانكه تو دوست بدارى و بپسندى‏،
إِلَهِي إِنْ أَخَذْتَنِي بِجُرْمِي أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِي بِذُنُوبِي أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ‏‏،
اى خدا اگر مرا به جرمم مؤاخذه كنى تو را به عفوت مؤاخذه مى‌كنم و اگر مرا به گناهانم بازخواست كنى تو را به مغفرتت بازخواست كنم‏،
وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أُحِبُّكَ‏‏،
و اگر مرا به آتش دوزخ برى اهل آتش را آگاه خواهم كرد كه من تو را دوست مى‌‏داشتم‏،
إِلَهِي إِنْ كَانَ صَغُرَ فِي جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِي فَقَدْ كَبُرَ فِي جَنْبِ رَجَائِكَ أَمَلِي‏‏،
اى خدا اگر در مقابل طاعتت عملم اندك است در مقابل رجاء و اميد به كرمت آرزويم بسيار است‏،
إِلَهِي كَيْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْرُوماً وَ قَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّي بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَنِي بِالنَّجَاةِ مَرْحُوماً‏،
اى خدا چگونه از درگاه لطفت محروم و نااميد برگردم در صورتى كه به جود و احسان تو حسن ظن بسيار داشتم كه به حالم ترحّم كرده و عاقبت از اهل نجاتم مى‌‏گردانى‏،
إِلَهِي وَ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ أَبْلَيْتُ شَبَابِي فِي سَكْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْكَ‏‏،
اى خدا عمرم را با درد و غفلت از تو فانى ساختم و بفرسودم جوانيم را در مستى بعد از تو‏،
إِلَهِي فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيَّامَ اغْتِرَارِي بِكَ وَ رُكُونِي إِلَى سَبِيلِ سَخَطِكَ‏‏،
اى خدا پس بيدار نشدم روزگارى را كه مغرور كرمت بودم و به راه سخط و غضبت مى‌‏رفتم‏،
إِلَهِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ‏‏،
اى خدا من بنده تو و فرزند بنده توام كه در پيشگاه حضورت ايستاده ‏ام و كرم و رحمتت را بسويت وسيله خود قرار داده‌ام‏،
إِلَهِي أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيَائِي مِنْ نَظَرِكَ‏‏،
اى خدا منم بنده‏اى كه به عذرخواهى به درگاهت آمده‌‏ام از اعمال زشتى كه به واسطه قلت حيا به حضورت و در نظرت به جا آورده‌‏ام‏،
وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ‏‏،
و از تو عفو و بخشش مى‌‏طلبم كه عفو وصف كرم توست‏،
إِلَهِي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ إِلَّا فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَ‏‏،
اى خدا من قدرتى كه از معصيت بازگردم ندارم مگر آنكه تو به عشق و محبت مرا بيدار گردانى‏،
وَ كَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِي فِي كَرَمِكَ وَ لِتَطْهِيرِ قَلْبِي مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ‏‏،
يا آن كه چنان كه تو مى‏‌خواهى باشم و شكر تو گويم چون مرا به كرمت داخل كردى و قلبم را از پليدي‌هاى غفلت پاك و پاكيزه گردانيدى‏،
إِلَهِي انْظُرْ إِلَيَّ نَظَرَ مَنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَأَطَاعَكَ‏‏،
اى خدا از لطف به حال من چنان بنگر كه‏ به كسى كه او را خواندى و اجابت كرد و به كار طاعت واداشتى و اطاعتت نمود مى‌‏نگرى‏،
يَا قَرِيباً لاَ يَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ يَا جَوَاداً لاَ يَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ‏‏،
اى نزديكى كه هرگز دور از آنكه فريفته توست نمى‌شوى و اى با جود و كرمى كه هرگز بخل بر آنكه اميد احسانت دارد نمى‌كنى‏،
إِلَهِي هَبْ لِي قَلْباً يُدْنِيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِسَاناً يُرْفَعُ إِلَيْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ‏‏،
اى خدا به من دلى عطا كن كه مشتاق مقام قرب تو باشد و زبانى كه سخن صدقش به سوى تو بالا رود و نظر حقيقتى كه تقرّب تو جويد‏،
إِلَهِي إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاَذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُوكٍ (مَمْلُولٍ)‏،
اى خدا آن كه به تو معروف شد هرگز مجهول و بى‏ نام نشود و هر كه به تو پناه آورد هرگز خوار نگردد و هر كه تو به او توجّه كنى بنده ديگرى نشود‏،
إِلَهِي إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِيرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِيرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ يَا إِلَهِي‏‏،
اى خدا هر كه به تو راه يافت روشن شد و هر كه به تو پناه برد پناه يافت و من به درگاه تو پناه آورده‏‌ام پس تو اى خدا‏،
فَلاَ تُخَيِّبْ ظَنِّي مِنْ رَحْمَتِكَ وَ لاَ تَحْجُبْنِي عَنْ رَأْفَتِكَ‏‏،
حسن ظن مرا به رحمتت نوميد مساز و از فروغ رأفت و عنايتت مرا محجوب مگردان‏،
إِلَهِي أَقِمْنِي فِي أَهْلِ وَلاَيَتِكَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّيَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ‏‏،
اى خدا مرا در ميان اولياء خود مقام آن كس را بخش كه به اميد زياد شدن محبّت توست‏،
إِلَهِي وَ أَلْهِمْنِي وَلَهاً بِذِكْرِكَ إِلَى ذِكْرِكَ وَ هِمَّتِي فِي رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ‏‏،
اى خدا و مرا واله و حيران ياد خود براى ياد خود گردان و همتم را بر نشاط و فيروزى در اسماء خود و مقام قدس خويش موقوف ساز‏،
إِلَهِي بِكَ عَلَيْكَ إِلَّا أَلْحَقْتَنِي بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِكَ وَ الْمَثْوَى الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ‏‏،
اى خدا به ذات پاكت و به حقى كه تو را بر خلق است قسم كه مرا به اهل طاعتت ملحق ساز و منزل شايسته از مقام رضا و خوشنوديت عطا فرما‏،
فَإِنِّي لاَ أَقْدِرُ لِنَفْسِي دَفْعاً وَ لاَ أَمْلِكُ لَهَا نَفْعاً‏،
كه من قادر نيستم دفع شرى از خود يا جلب نفعى براى خود كنم‏،
إِلَهِي أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنِيبُ (الْمَعِيبُ) فَلاَ تَجْعَلْنِي مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ‏‏،
اى خدا من بنده ضعيف گنهكار و مملوك تائب پر عيب و نقص توام پس مرا از آنان كه روى از آن‌ها مى ‏گردانى و به غفلت از عفوت محجوب شدند قرار مده‏،
إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الاِنْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ‏‏،
اى خدا مرا انقطاع كامل به سوى خود عطا فرما و روشن ساز ديده‏‌هاى دل ما را به نورى كه به آن نور تو را مشاهده كند‏،
حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ‏‏،
تا آنكه ديده بصيرت ما حجاب‌هاى نور را بر دردو به نور عظمت واصل گردد و جانهاى ما به مقام قدس عزّتت در پيوندد‏،
إِلَهِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لاَحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلاَلِكَ فَنَاجَيْتَهُ سِرّاً وَ عَمِلَ لَكَ جَهْراً‏،
اى خدا مرا از آنان قرار ده كه چون او را ندا كنى تو را اجابت مى‌‏كند و چون به او متوجّه شوى از تجلّى جلال و عظمتت مدهوش مى‏‌گردد پس تو با او در باطن راز مى‏‌گويى و او به عيان به كار تو مشغول است‏،
إِلَهِي لَمْ أُسَلِّطْ عَلَى حُسْنِ ظَنِّي قُنُوطَ الْإِيَاسِ وَ لاَ انْقَطَعَ رَجَائِي مِنْ جَمِيلِ كَرَمِكَ‏‏،
اى خدا بر حسن ظنم به تو يأس و نااميدى مسلّط مساز و دست اميدم از دامن كرم نيكويت جدا مگردان‏،
إِلَهِي إِنْ كَانَتِ الْخَطَايَا قَدْ أَسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ‏‏،
اى خدا اگر خطاهايم مرا نزد تو پس و خوار گردانيده هم به واسطه حسن اعتمادم به تو از من عفو كن‏،
إِلَهِي إِنْ حَطَّتْنِي الذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِي الْيَقِينُ إِلَى كَرَمِ عَطْفِكَ‏‏،
اى خدا اگر گناهانم مرا از لطف و كرامت‌هايت دور كرده مقام يقينم مرا به كرم و عطوفتت تذكّر مى‌‏دهد‏،
إِلَهِي إِنْ أَنَامَتْنِي الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِي الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَئِكَ‏‏،
و اگر غفلت مرا از مهياى لقاى تو شدن به خواب غرور افكند معرفتم به نعمت‌هاى بزرگوارت بيدار مى‌گرداند‏،
إِلَهِي إِنْ دَعَانِي إِلَى النَّارِ عَظِيمُ عِقَابِكَ فَقَدْ دَعَانِي إِلَى الْجَنَّةِ جَزِيلُ ثَوَابِكَ‏‏،
اى خدا اگر عقاب و انتقام تو مرا به آتش دوزخ خواند ثواب و عنايتت مرا بسوى بهشت ابد دعوت كرد‏،
إِلَهِي فَلَكَ أَسْأَلُ وَ إِلَيْكَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّدٍ‏،
اى خدا پس من هر چه بخواهم از تو درخواست مى‌‏كنم و به درگاه كرمت با ناله و زارى و شوق و رغبت مى‌نالم و از تو مى‌‏طلبم كه درود فرستى بر محمّد و آل محمّد‏،
وَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ وَ لاَ يَنْقُضُ عَهْدَكَ وَ لاَ يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَ لاَ يَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ‏‏،
و مرا از آنان قرار دهى كه دائم به ياد تواند و هرگز عهد تو نشكنند و شكر و سپاست را لحظه‏‌اى فراموش نكنند و امرت را سبك نشمرند‏،
إِلَهِي وَ أَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ عَارِفاً وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْكَ خَائِفاً مُرَاقِباً‏،
اى خدا و مرا به نور مقام عزتت كه بهجت و نشاطش از هر لذت بالاتر است در پيوند تا آنكه شناساى تو باشم و از غير تو رو بگردانم و از تو ترسان و مراقب فرمان باشم‏،
يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً.
اى خداى صاحب جلال و بزرگوارى و درود خدا بر رسولش محمّد و بر اهل‌بیت پاكش و سلام و تحيّت بسيار باد.»
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: