شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۶)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۴

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۶)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۴

شرط بهره بردن از دریای نور قرآن و جرعه های زلال آب حیاتش، آن است که معارف عمیق آن را از معلّمان و مفسّران حقیقی قرآن بیاموزیم، همان ها که خداوند متعال ایشان را عِدل قرآن قرار داده و تا قیامت همراه قرآنند و از یکدیگر جدا نمی شوند.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۵)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۳

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۵)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۳

انسانی که بر مدار شرع مقدّس حرکت نموده و رعایت تقوا را اولویّت اوّل خود در زندگی قرار می‌دهد، با داشتن این گوهر گران‌بها، هرگز احساس نیاز و فقر ندارد و همیشه به درگاه معبود یگانه شاکر و خرسند می‌باشد.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۴)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۲

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۴)| لوازم و اسباب غنای نفس| ۲

رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند: به غنا و توانگری خداوند توانگر و بی‌نیاز شوید. امیرالمؤمنین علی علیه السّلام می‌فرمایند:‏ غنا و بی‌نیازی مؤمن به (توکّل بر) خداوند سبحان است.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۳)| لوازم و اسباب غنای نفس(۱)

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۳)| لوازم و اسباب غنای نفس(۱)

به طور کلّی خداوند متعال آفرینش و کائنات را بر مبنای قانون علّت و معلول و سبب و مسبّب آفریده است. هیچ‌چیز در دنیا بدون علّت و تصادفی نیست و هر پدیده‌ای برای وجودش علّت و سببی دارد. بی‌نیازی نفس نیز از این قانون مستثنی نیست...
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۲)|بی‌نیازی و غنای نفس

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۲)|بی‌نیازی و غنای نفس

با نگاهی به برخی از اقشار جامعه می‌بینیم که افراد به‌ظاهر مرفّه و ثروتمندی هستند که باوجود دارائی فراوان، لحظه‌ای از حرص و طمع فارق نشده و همیشه به بیش از آن چه دارند محتاج‌اند.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۱)| تلاش در راستای هدف خلقت

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۱)| تلاش در راستای هدف خلقت

برای درک هدفمند بودن و غایت داشتن خلقت و آفرینش، بهترین راه تفکّر است، آن هم تفکّری خالص و پیراسته از هرگونه تعصّب کور و لجاجت بی‌دلیل.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۰)| سؤال‌های قیامت| ۳

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۲۰)| سؤال‌های قیامت| ۳

پروردگار متعال در سوره اسراء می‌فرماید: «... وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلاً». و به عهد (خود) وفا كنيد، كه از عهد سؤال می‌شود.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۹)| سؤال‌های قیامت| ۲

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۹)| سؤال‌های قیامت| ۲

جای تعجّب نیست اگر بگوییم یکی از مهم‌ترین سؤال‌های روز قیامت، پرسش از نماز است، چراکه درباره‌ی نماز و اهمیّت آن روایات فراوان و تکان‌دهنده‌ای وجود دارد.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۸)| سؤال‌های قیامت| ۱

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۸)| سؤال‌های قیامت| ۱

پس از آن که فهمیدیم همه ی انسان ها در قیامت مورد سؤال قرار می گیرند و این سؤال ها با علم و حکمت پروردگار متعال تعارضی ندارد، اکنون باید ببینیم که خدای تبارک و تعالی در قیامت از چه چیزهایی از بندگانش سؤال نموده و ایشان را مورد بازخواست قرار می دهد؟
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۷)|توجّه به محاسبه‌ی روز قیامت

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۷)|توجّه به محاسبه‌ی روز قیامت

درباره‌ی این‌که آیا در روز قیامت سؤال و بازخواستی از بندگان وجود دارد یا نه، در قرآن کریم با دو گروه از آیات مواجه می‌شویم: 1- دسته‌ی اوّل بر وجود این سؤال و بازخواست دلالت می‌کند. 2- و ظاهر دسته‌ی دیگری از آیات، دلالت بر نبود این سؤالات دارد.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۶)| محبّت دنیا سبب غفلت از خدا

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۶)| محبّت دنیا سبب غفلت از خدا

سبب اصلی غفلت از خداوند متعال، پیروی از شیطان و هوای نفس است. همان طور که خداوند کریم دو نوع راهنما برای بشر قرار داده است، در مقابل راهنمایان الهی، دو نوع شیطان و عامل بازدارنده نیز برای هر انسانی وجود دارد.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۵)| پرهیز از غفلت از آخرت، اهتمام ورزیدن به آن

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۵)| پرهیز از غفلت از آخرت، اهتمام ورزیدن به آن

امام سجّاد علیه السّلام از خدای تعالی می‌خواهند که ایشان را از هر چیزی که مایه‌ی غفلت از خدا است بی‌نیاز سازد. همه‌ی موجودات به دست قدرت او آفریده شده‌اند و بازگشت همه به سوی اوست «إنّا لله و إنّا إلیهِ راجعونَ».
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۴)| علائم صحّت یقین، اصلاح مفاسد

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۴)| علائم صحّت یقین، اصلاح مفاسد

یکی از دستاوردهای باارزش یقینِ صحیح و سالم، رضایت است. اهل یقین نسبت به اراده‌ی حق‌تعالی راضی هستند و نتیجه‌ی یقین و رضا، آرامش و آسایشی است که در وجود ایشان موج می‌زند.
شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۳)|نیّت کامل و فراوان، تصحیح یقین

شرح دعای مکارم‌الاخلاق (۱۳)|نیّت کامل و فراوان، تصحیح یقین

در ادامه ی دعای مکارم الاخلاق حضرت سجّاد علیه السّلام می فرمایند: «اللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتِي، وَ صَحِّحْ بِمَا عِنْدَكَ يَقِينِي». خدایا! به لطفت نیّتم را کامل و فراوان بگردان و به سبب آن چه نزد توست یقینم را تصحیح کن.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۲)| ارتباط نیّت با أحسن الاعمال

شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۲)| ارتباط نیّت با أحسن الاعمال

«الاعمالُ بالنّیّاتِ»، اعمال بستگی به نیّت انسان دارند. به این معنی که پذیرش و یا عدم پذیرش عمل، میزان خلوص و یا ناخالصی عمل، درجه ی قبح معصیت و یا میزان فضیلت و ارزش طاعت پروردگار، همه و همه وابسته به نوع نیّت است. بنابر این در «أحسن الاعمال» نیز با نیّت سر و کار داریم.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۱)| نیّت صادقه در قلب سلیم و خالص

شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۱)| نیّت صادقه در قلب سلیم و خالص

هر کسی توفیق نیّت صادقه را ندارد مگر آن که صاحب قلب سلیم باشد. سلامت قلب در صاحبان آن به یک اندازه نیست. در واقع قلب سلیم نشانه ی مرتبه ای از طهارت نفس است که هر چه مجاهده ی انسان با شیاطین انس و جن و نفس امّاره بیشتر باشد، درجه و رتبه ی او در این مقام بالاتر خواهد بود.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۰)| بهترین نیّت‌ها

شرح دعای مکارم الاخلاق (۱۰)| بهترین نیّت‌ها

در دین مبین اسلام نیّت جایگاه بسیار مهمّ و نقش تعیین کننده‌ای در صلاح و فساد اعمال و درجه‌ی خوبی و بدی آن‌ها دارد، به طوری که رسول خدا صلّی الله علیه و آله درباره‌ی نیّت این‌گونه فرموده‌اند: «إِنَّمَا الْأَعْمَالُ‏ بِالنِّیَّاتِ». فقط و فقط (قبولیِ) اعمال به واسطه‌ی نیّت‌هاست.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۹)| رابطه‌ی یقین و تقوا

شرح دعای مکارم الاخلاق (۹)| رابطه‌ی یقین و تقوا

یقین در انسان‌ها به یک اندازه نیست و در افراد مختلف متفاوت است. جالب است بدانیم که این موضوع در مورد انبیاء الهی نیز صدق می‌کند.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۸)| یقین و درجات آن

شرح دعای مکارم الاخلاق (۸)| یقین و درجات آن

هر یقینی حتماً علم هم محسوب می‌شود ولی این‌طور نیست که هر علمی لزوماً یقینی باشد. به همین جهت یقین همواره خالی از شکّ و تردید است ولی علم ممکن است دانشی باشد که با تردید همراه است.
شرح دعای مکارم الاخلاق (۷)| درجات ایمان

شرح دعای مکارم الاخلاق (۷)| درجات ایمان

مراتب ايمان آن‌قدر زياد است كه ميل به بی‌نهایت می‌کند، مثل يك پاره‌خطی که می‌توان آن را تا بی‌نهایت به اجزاى ريزترى تقسيم كرد. همه‌ی مؤمنین در یک درجه از ایمان قرار نداشته، برخی بالاتر و بعضی پائین تر از دیگری قرار دارند.