کد مطلب: ۱۰۱
تعداد بازدید: ۱۲۰۳۷
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار : ۰۷ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۷:۵۳
«امام موسی‌كاظم(علیه‌السلام)»: الحیاءُ مِنَ الایمانِ وَالایمانُ فی‌الجَنَّهِ. شرم و حیا نشانة ایمان است و جای ایمان در بهشت است. (بحار، ج 78، ص 409)
چهل حدیث درباره شرم وحیا
1ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اِنَّ الحَیاءَ زینَةُ الاِسلام.
حُجب و حیا زینت و زیور اسلام است. (سفینه، ج 1 ص 362)
 
2ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اَلحَیاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الایمانِ.
شرم و حیا خود شعبه‌ای از ایمان است. (مستدرک، ج 8، ص 466)
 
3ـ «امام موسی‌كاظم(علیه‌السلام)»:
الحیاءُ مِنَ الایمانِ وَالایمانُ فی‌الجَنَّهِ.
شرم و حیا نشانة ایمان است و جای ایمان در بهشت است. (بحار، ج 78، ص 409)
 
4ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
لاایمانَ لِمَن لاحَیاءَ لَهُ.
كسی كه حیا ندارد ایمان ندارد! (اصول كافی، ج 3، ص 164)
 
5ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
عَلی قَدرِ الحیاءِ تكونُ العِفَّةُ.
عفت و پاكدامنی اشخاص به اندازة شرم و حیای آنهاست. (فهرست غرر، ص 87)
 
6ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
اَفضلُ الحیاءِ اِستحیاؤكَ مِنَ اللهِ.
اعلا مراتب شرم و حیا، شرم کردن تو از خداست. (فهرست غرر، ص 87)
 
7ـ «امام رضا(علیه‌السلام)»:
الحیاءُ والدّینُ مَعَ العَقلِ حَیثُ كانَ.
عقل هر کجا باشد حیا و دین نیز به همراه اویند. (مواعظ عددّیه، ص 53)
 
8ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اَلحیاءُ جَوهرٌ یُزیلُهُ الطَّمَعُ.
حیا یک گوهری است که حرص و طمع آن را از انسان سلب می‌کند. (آدم طمعکار دیگر حُجب و حیا ندارد) (زبدة‌الاحادیث، ج 1، ص 167)
 
9ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
حیاءُ الرَّجُلِ مِن نَفسِهِ ثَمَرةُ الایمانِ.
آن کس که از خود (حتی در خلوت) شرم و حیا می‌کند نتیجة دین و ایمان او است. (فهرست غرر، ص 87)
 
10ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:
اِنّ اللهَ یُحبُّ الحَیِیَّ الحَلیمَ العَفیفَ المُتَعفِّف.
خداوند، آدم حیادارِ خویشتن‌دارِ پاکدامن و بامناعت را دوست می‌دارد. (اصول کافی، ج 3، ص 174)
 
11ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
إنَّ لِكُلِّ دینٍ خُلقاً و خُلقُ الاِسلامِ اَلحَیاءُ.
هر دین و آئینی خُلق و خویی دارد، خوی دین اسلام حُجب و حیا است. (مستدرک، ج 8، ص 465)
 
12ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
اَلحَیاءُ سَببٌ الی كُلِّ جَمیلٍ.
حیا و حشمت وسیلة هرگونه جمال و خوبی‌ها است. (بحار، ج 77، ص 211)
 
13ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
الحیاءُ یَصُدُّ عَن فِعلِ القَبیح.
حُجب و حیا، انسان را از كارهای زشت و ناروا باز می‌دارد. (فهرست غرر، ص 87)
 
14ـ امام موسی‌بن جعفر(ع):
اِستَحیوُا مِن‌اللهِ فی سَرائِرِكُم كما تَستَحیوُنَ مِنَ النّاسِ فی عَلاِنَیِتكم.
همان گونه که در ظاهر از مردم حُجب و حیا می‌کنید در خلوت و نهان نیز از خدا شرم داشته باشید. (بحار، ج 78، ص 309)
 
15ـ «امام رضا(علیه‌السلام)»:
مَن اَلقی جِلبابَ الحَیاءِ فلا غیِبةَ لَهُ.
كسی كه جامة شرم و حیا را از تن به دور كرد دیگر غیبت كردن او جایز و بلامانع است. (مُسند الاِمام الرضا علیه‌السلام، ج 1، ص 280)
 
16ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:
اَلحَیاءُ وَ الایمانُ مَقرونانِ فی قَرَنٍ واحدٍ فَاذا ذَهَبَ اَحَدُهُما تَبِعَهُ صاحِبُه.
حیا و ایمان هر دو به یک ریسمان بسته‌اند، یکی از آن دو چون برود دیگری نیز به دنبال آن خواهد رفت. (مستدرک، ج 8، ص 461)
 
17ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
مَن كَساهُ الحیاءُ ثَوبَهُ لَم یَرَ الناسُ عَیبَهُ.
کسی که جامة حیا به‌تن کرد عیب‌های او از دید مردم پوشیده می‌ماند. (نهج‌البلاغه، کلمة 214)
 
18ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
اِلاسلامُ عُریانٌ وَ لباسُهُ الحَیاءُ.
اسلام برهنه و عریان است و شرم و حیا پوشاك آن است. (سفینه، ج 1، ص 361)
 
19ـ «امام رضا(علیه‌السلام)»:
اذا لَم تَستَحی فَافعَلْ ما شِئتَ!
اگر هیچ شرم و حیا نداری، دیگر هر چه دلت خواست عمل كن! (مستدرك، ج 8، ص 466)
 
20ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:
إن كُنتَ لا مِمَّن فی السَّماء تخافُ و لامِمّن فی‌الاَرضِ تَستَحی، تَعُدُّ نَفسَكَ فی‌البَهائِم!
اگر (گستاخی تو به حدی است كه) نه از حكومت آسمانی می‌ترسی و نه از مردم روی زمین شرم‌ داری، خود را در عداد حیوانات بشمار! (كتاب‌الحدیث، ج 2، ص 214)
 
21ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
الحیاءُ حیاءانِ: حیاءُ عَقلٍ وَ حیاءُ حُمْقٍ، فَحیاءُ العَقلِ هُو العِلمُ وَ حیاءُ الحُمْقِ هُوَ الجَهلُ.
حیا دو نوع است:‌حیای عقلی و حیای حِماقتی، حیای عقلی فهم و دانایی است و حیای حماقتی جهل و نادانی است. (اصول کافی، ج 3، ص 166)
 
22ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
مَنِ استحَی مِن قَولِ الحَقِّ فَهُوَ أحمق.
کسی که از گفتن قول حق حیا می‌کند دلیل بر حماقت و اَبلهی او است. (فهرست غرر، ص 88)
 
23ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
لایَستَحی جاهِلٌ أَن یَسأَلَ عمّا لایَعلَم.
کسی که چیزی را که نمی‌داند نباید از فراگرفتن آن حُجب و حیا داشته باشد. (مواعظ عددیّه، ص 158)
 
24ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
من رَقَّ وَجهُهُ رَقَّ عِلمُه!
کسی که در پرسیدن مسائل کم‌رو و خجالتی باشد به همان اندازه دانش و معلومات او نیز اندک خواهد بود! (مشکلات نوین و علمی‌اش حل نمی‌شود و این همان مصداق حیای بد و مذمّت شده است) (اصول کافی، ج 3، ص 165)
 
25ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اذا رَأَیتَ مِن اَخیكَ ثَلاثَ خِصالٍ فَارْجُه: الحیاءُ وَ الأَمانَةُ وَالصِّدقُ و اذا لَم تَرَها فَلا تَرجُهْ.
اگر برادر دینی‌ات سه خصلت حیا و امانت و صداقت را داشت به او امید داشته باش واِلّا از او قطع امید کن. (نهج‌الفصاحه، ج 1، ص 39)
 
26ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
شَرُّالأَشرارِ مَن لا یَستَحی مِنَ النّاسِ ولایَخافُ اللهَ سُبحانَه.
بدترین مردم آن کسی است که نه از دیگران شرم و حشمت دارد و نه از خدای سبحان خوف و هراسی دارد. (فهرست غرر، ص 87)
 
27ـ «امام زین‌العابدین(علیه‌السلام)»:
خَفِ الله تَعالی لِقُدرتِهِ عَلَیكَ وَ استحَی مِنُه لِقُربِه مِنكَ.
از خدای متعال بترس که او قاهر و قادر بر تو است و از او شرم داشته باش که او با تو و همراه تو است. (بحار، ج 71، ص 336)
 
28ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
لایَستَحِیَنَّ احدٌ مِنكُم اذا سُئِل عمّا لایَعلمُ أَن یَقولَ لاأَعلَم.
اگر از یکی از شما چیزی سؤال کنند که آن را نمی‌داند نباید حیا کند از اینکه بگوید: من نمی‌دانم.(نهج‌البلاغه، کلمة 79)
 
29ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
قِلّةٌ الحَیاءِ كُفرٌ.
بی‌حیایی (در حد) کفر و بی‌دینی است! (مستدرک، ج 8، ص 466)
 
30ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
الحیاءُ علی وَجهَین: فَمِنِهُ ضَعفٌ و مِنُه قُوَّةٌ و اسلام.
منشأ حیا دوگونه است: یکی از روی ضعف و زبونی و دیگری در اثر نیروی اسلام و قوّت ایمانی است. (بحار، ج 78، ص 242)
 
31ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اِستحی مِنَ اللهِ كَما تَستحی مِنَ الرَّجُلِ الصّالِح مِنَ قَومِك!
همانگونه که از یک انسان صالح و متقی قوم خودت ملاحظه می‌کنی از خدای بزرگ «الله» هم حیا و رودرواسی داشته باش! (مستدرک، ج 8، ص 466)
 
32ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
ثلاثٌ مَن لَم تَكُن فیهِ فَلا یُرجی خَیرُهُ اَبداً: مَن لَم یَخشَ اللهَ فی‌الغَیبِ وَ لَم یَرْعَ فی‌الشَّیبِ وَ لَم یَستَحِ مِن اَلعَیبِ.
این سه چیز در هر کس نباشد دیگر هرگز خیر و امیدی به او نیست: کسی که در خلوت و نهان از خدا نمی‌ترسد و در سنین پیری متنبه و بیدار نمی‌شود و از عیوب و زشتی‌های خود شرم و حیا نمی‌کند. (وسائل، ج 11، ص 382)
 
33ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
مَن لَم یَستَحِ مِن الله فی العلانِیَةِ لَم یَستَحِ مِنَ اللهِ فی‌السِّرِّ.
کسی که آشکارا و در انظار مردم از خدا حیا نمی‌کند (مسلّماً) در تنهایی و خلوت هم از خدا شرم نخواهد داشت. (میزان‌الحکمة، ج 2، ص 566)
 
34ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
مَن قَلَّ حیاؤُهُ قَلَّ وَرَعُه.
به هر مقدار که حُجب و حیای انسان کم می‌شود به همان میزان تقوا و پرهیزکاری او (نیز) کم‌رنگ‌تر می‌گردد. (نهج‌البلاغه، کلمة 341)
 
35ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
الحیاءٌ خیرٌ، كُلُّه الحیاءٌ لاَیأتی اِلاّ بِخَیر.
حیا، سراسر خیر و خوبی است. (آری) حیا جز خیر و خوبی حاصلی ندارد. (مجموعة وراّم، ج 2، ص 33)
 
36ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
الحیاءُ یَمحو كثیراً مِنَ الخَطایا.
شرم و حیا بسیاری از گناهان را پاک می‌کند. (میزان‌الحکمه، ج 2، ص 566)
 
37ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
صاحبُ الحیاءِ خیرٌ كلُّه وَ مَن حَرُمَ الحَیاءَ شرٌ كلُّه وَ إن تعبَّد وَ تَوَرَّع.
آدم حیادار سراسر وجودش خیر و سعادت است و آن کس که از نعمت حیا ناکام مانده سراسر وجودش شرّ و نگون‌بختی است هر چند عبادت کند و متقی و پرهیزکار هم باشد. (مستدرک، ج 8، ص 463)
 
38ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
الحیاءُ مِنَ اللهِ سُبحانَهُ یَقی عَذابَ النّارِ.
حیا کردن از خداوند سبحان، انسان را از عذاب دوزخ ایمن می‌دارد. (فهرست غرر، ص 87)
 
39ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
إنَّ مِنَ النّاسِ لولاَ الحیاءُ لَم یَرْعَ حَقَّ والدَیهِ وَ لَم یَصِلْ ذارَحِمٍ وَ لَم یُؤَدِّ اَمانةً وَ لَم یَعِفَّ عَن فاحِشةٍ!
برخی از مردم به راستی اگر حیا و حشمت نبود نه حق پدر و مادر را رعایت می‌کردند و نه صلة ارحام به جا می‌آوردند، هیچ امانتی را به صاحبانش رد نمی‌کردند و از هیچ عمل ناروا و بی‌عفتی رو گردان نبودند! (سفینه، ج 1، ص 362)
 
40ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:
الحیاءُ قرینُ العَفافِ.
شرم و حیا همدم ملازم و لاینفكّ عفّت و پاكدامنی است. (فهرست غرر، ص 86)
 
منبع: شکوفه های حکمت
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۳۲ - ۱۴۰۰/۰۹/۲۹
0
0
سلام علیکم بسیار زیبای وعالی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: