کد مطلب: ۴۳۳۲
تعداد بازدید: ۱۰۰
تاریخ انتشار : ۱۳ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۲:۰۰
حفظ موضوعی و آشنایی با معارف آیات و روایات | ۱۳
مقصود از رحمت عام، همان مواهب گوناگون و گسترده‌ی پروردگار بر بندگان است که ادامه‌ی حیات را برای آنان ممکن می‌سازد؛ نعمت‌هایی نظیر وجود، رزق و روزی و پاسخ به نیازهای مادی و روحی بشر.

۱۳. رحمت عام خداوند بر همه‌ی مخلوقات


...وَرَحْمَتِی وَسِعَتْ كُلَّ شَیءٍ... (۱۵۶)
...و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است... (اعراف، ۱۵۶)
 

توضیح:

 
خداوند دو گونه رحمت دارد: ۱ـ رحمت عام که شامل همه‌ی مخلوقات عالم اعم از مؤمن و کافر، نیکوکار و بدکار می‌باشد. صفت «رحمان» به این نوع رحمت خداوند اشاره دارد.
۲ـ رحمت خاص و ویژه که تنها به مؤمنان و نیکوکاران اختصاص می‌یابد. صفت «رحیم» به این نوع رحمت اشاره دارد. مقصود از رحمت عام، همان مواهب گوناگون و گسترده‌ی پروردگار بر بندگان است که ادامه‌ی حیات را برای آنان ممکن می‌سازد؛ نعمت‌هایی نظیر وجود، رزق و روزی و پاسخ به نیازهای مادی و روحی بشر. خداوند به مقتضای ربوبیت خویش، رحمت عام خود را از بندگان کافر نیز دریغ نساخته است تا حجت را بر همگان تمام کرده و زمینه‌های رشد و سعادت بندگان را فراهم نموده باشد. گفتنی است در متون دینی بر تدبر و اندیشه در جلوه‌های رحمت الهی تأکید فراوانی شده است.
 

حدیث:

 
پیامبر اکرم(ص) خداوند به داوود(ع) وحی کرد: «ای داوود! همان‌گونه که خورشید نور خود را از کسانی که زیر آن نشسته‌اند، دریغ نمی‌کند، رحمت من نیز هر کسی را که در آن داخل شود، در بر می‌گیرد.» امالی صدوق: ص۳۰۵ ح۱۲.
 
دفتر نشر فرهنگ و معارف اسلامی مسجد هدایت
محمد حاج ابوالقاسم و سیدمهدی هاشمی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: