کد مطلب: ۵۸۱۳
تعداد بازدید: ۶۸
تاریخ انتشار : ۰۳ مهر ۱۴۰۱ - ۰۷:۴۶
حفظ موضوعی و آشنایی با معارف آیات و روایات | ۸۱
 تلاوت قرآن، ارتباط با خداست. روشن است که ارتباط با خدا و گوش سپردن به آیات عمیق قرآن، نیاز به طهارت روح و دوری از آلودگی‌های نفسانی دارد. از سویی برای دوری از رذایل اخلاقی و آمادگی پذیرش معنویت قرآن، نیاز به فضل و رحمت خداوند است.

استعاذه

 

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْءَانَ فَاسْتَعِذْ بِاللهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ (۹۸)
هنگامی که قرآن می‌خوانی از شیطان رانده شده به خدا پناه ببر. (نحل، ۹۸)


توضیح:

 

 تلاوت قرآن، ارتباط با خداست. روشن است که ارتباط با خدا و گوش سپردن به آیات عمیق قرآن، نیاز به طهارت روح و دوری از آلودگی‌های نفسانی دارد. از سویی برای دوری از رذایل اخلاقی و آمادگی پذیرش معنویت قرآن، نیاز به فضل و رحمت خداوند است. بنابراین شایسته است قاری قرآن از همان ابتدای تلاوت تا انتهای قرآن خود را در پناه پروردگارش قرار دهد تا از تیررس وساوس نفس و حیله‌های پنهان و پیدای ابلیس در امان بماند. عجب، غرور، تکبر و غفلت، مهم‌ترین عوامل بازداری انسان از یاد خدا و تلاوت شایسته‌ی قرآن است.

 

حدیث:


امام صادق(ع):

«إغلَقوا أبوابَ المَعصِیةِ بِالإستِعاذَة وَ افتَحوا أبوابَ الطّاعَةِ بالتَّسمِیة؛ درب‌های گناه را با استعاذه ببندید و درب‌های اطاعت را با نام خدا بگشائید.» دعوات راوندی: ص۵۲ ح۱۳۰.

 

دفتر نشر فرهنگ و معارف اسلامی مسجد هدایت
محمد حاج ابوالقاسم و سیدمهدی هاشمی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: