پیامبر اسلام(ص):

كما لا یحلُّ لِغَریمِك أنْ یمطِلَكَ وَ هُوَ موسِرٌ فَكَذلِكَ لایحِلُّ لَكَ أنْ تُعسِرَهُ اذا عَلِمْتَ اَنّهُ مُعسِرٌ.

همان‌طور که بدهکارِ تو در حال تمکّن حق ندارد در پرداخت بدهی خود سهل‌انگاری نماید تو نیز در صورت نداریِ او نباید وی را تحت فشار قرار دهی. (وسائل، ج ١٣، ص ١١٣)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

أَنظرَ مُعسِراً كانَ لهَ علی اللهِ فی ‌‌كُلِّ یومٍ صَدَقَةٌ بِمثلِ مالَهُ عَلَیهِ حتّی یستوفِی حقَّه.

هر کس که بدهکارِ تنگدست خود را مهلت دهد خداوند به تعداد هر روز مُهلت، به اندازه طلب او برایش صدقه می‌نویسد تا زمانی كه طلب خود را دریافت نماید. (وسائل، ج ١٣، ص ١١٤)
امام محمدباقر(علیه‌السلام):

مَن سَرَّهُ أن یقیهُ اللهُ مِن نَفَحاتِ جَهنَّمَ فَلینظِرْ مُعسِراً أَو لِیدَعْ لَهُ مِن حَقِّه.

هر کس دوست دارد که خدا او را از عذاب جهنم ایمن بدارد بدهکارِ تنگدست خود را مُهلت دهد یا مقداری از طلب خود صرفنظر نماید (به او ببخشد). (وسائل، ج ١٣، ص ١١٤)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

لایخرَجُ الرّجُلُ مِن مَسقَطِ رأسِه بِالدَّینِ.

هیچ‌کس حق ندارد بدهکار خود را (به خاطر عدم توانائی پرداخت بدهی) از خانه و كاشانه خود بیرون کند. (كه خانه‌اش را بفروشد و بدهی‌اش را پرداخت نماید). (وسائل، ج ١٣، ص ٩٥)
امام علی (علیه‌السلام):

لاتُضیعَنَّ حَقَّ اَخیك اِتّكالاً عَلی ما بَینَكَ و بَینَهُ فاِنَّهُ لَیسَ لَكَ بِأَخٍ مَن أَضَعتَ حَقَّهُ.

حق برادر دینی خود را به خاطر سابقه‌ای که با یکدیگر دارید ضایع مکن که با این کار برادری‌تان نیز از بین خواهد رفت. (نهج‌البلاغه، نامه ٣١)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

اِنَّ الله لایرفَعُ اِلَیهِ دُعاءَ عَبدٍ فی بَطنِهِ حرامٌ أَو عِندَهُ مَظلِمةٌ لِأَحَدٍ مِن خَلقِه.

خداوند دعای کسی که در شکمش لقمه حرام و یا به گردن او مظالم یکی از بندگانش باشد اجابت نمی‌کند. (بحار، ج ٩٣، ص ٣٢١)
امام جعفرصادق(ع):

مَن حَبَس حَقَّ المُؤمِنِ، اَقامَهُ اللهُ یومَ القِیامَةِ خَمسَمِأَةَ عامٍ عَلی رِجلَیهِ حتّی یسیلَ مِن عَرَقِهِ أَودِیةٌ... ثُمّ یؤمَرُ بِه اِلی النّار!

هر کس حق یک مؤمن را در نزد خود حبس کند خداوند در روز قیامت او را پانصد سال سرپا نگه می‌دارد آنچنان که سیلاب‌های عرق از او به جریان می‌افتد... آنگاه با فرمان به دوزخ افکنده می‌شود! (ثواب‌الاعمال، ص ٥٤٥)
حضرت پیامبر اسلام(ص):

الصَّومُ يَدُقُّ المَصيرَ، وَ يُذِيلُ اللَّحمَ، و يُبَعِّدُ مِن حَرِّ السَّعيرِ.

روزه، روده را باريك مى‌كند، گوشت را مى‌ريزد و از گرماى سوزان دوزخ دور مى‌گرداند. (میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
حضرت پیامبر اسلام(ص):

علَيكُم بِالصَّومِ؛ فإنّهُ مَحسَمَةٌ للعُرُوقِ و مَذهَبَةٌ للأشَرِ.

بر شما باد روزه گرفتن كه آن رگ‌ها را مى‌بُرد [شهوت را كم مى‌كند] و سرمستى را مى‌بَرد. (میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
حضرت پیامبر اسلام(ص):

قالَ اللّهُ تباركَ و تعالى: كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ هُو لَهُ، غَيرَالصِّيامِ هُو لِي وَ أنا أجزِي بهِ.

خداوند تبارك و تعالى فرمود: هر كارى كه فرزند آدم مى‌كند، از آنِ اوست، مگر روزه كه از من است و پاداش آن را من مى‌دهم.(میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
حضرت امام محمدباقر(ع):

بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ الْوَلَايَةِ وَ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ صَوْمِ‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ وَ الْحَجِّ.

اسلام بر پنج چیز بنا نهاده شده است: 1- ولایت 2- نماز 3- زکات 4- روزه ماه رمضان 5- حجّ. (الكافی ج ‏2 ص21)
حضرت امام صادق(ع):

أفضَلُ الجِهادِ الصَّومُ في الحَرِّ.

برترين جهاد، روزه گرفتن در هواى گرم است.(میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
امام جعفرصادق(ع):

اَشَدُّ مایكونُ الناسُ حالاً یومَ القیامَةِ اذاقامَ صاحبُ الخُمسِ فَقالَ: یا رَبِّ خُمسی؟

سخت‌ترین حالات خلق‌الله در روز قیامت زمانی است که طلبکار خمس سر بلند کرده و ندا کند: خدایا خمس من چه شد؟ (بحار، ج ٩٣، ص ١٩٣)
حضرت امام علی(ع):

حَقُّ الوالِدِ عَلَی الوَلدِ أَن یطیعَهُ فی كُلِّ شَیءٍ اِلاّ فی مَعصِیةِ اللهِ سُبحانَه.

حق پدر بر اولاد آن است که جز در گناه و نافرمانی خدای سبحان در همه‌چیز از پدر خود اطاعت نماید. (نهج‌البلاغه، کلمه ٣٩١)
امام موسی بن جعفر(ع):

إنّ مِن أَوجَبِ حَقِّ أخیكَ أنْ لاتَكتُمَه شیئاً ینفَعُهُ لأَمرِ دُنیاهُ وَ لِأَمرِ آخِرَتِه.

یکی از واجب‌ترین حقوق برادر دینی تو این است که چیزی که به نفع دنیا و آخرت او باشد از وی پنهان نداری. (بحار، ج ٧٨، ص ٣٢٩)
پیامبر اسلام(ص):

مَن ظَلَمَ أَحَداً وَفاتَه فَلیستَغفِر اللهَ لَهُ فَاِنَّهُ كَفّارَةٌ لَه.

هر کس که به دیگری (در غیر اموال) ظلم و ستمی کرده و دیگر دسترسی به او ندارد، از خدا برایش طلب مغفرت و آمرزش كند کفاره خطاهایش خواهد بود. (وسائل، ج ١٦، ص ٥٣)
امیرالمؤمنین علی(ع):

إنَّ اللهَ سُبحانَهُ فَرَضَ فی‌اَموالِ الأغنیاءِ اَقواتَ الفُقراءِ، فَما جاعَ فقیرٌ اِلاّ بِما مَنَع غنی.

خداوند سبحان خوراک فقرا را در اموال اغنیا قرار داده، هر فقیری که گرسنه بماند در نتیجه‌ی دریغ داشتن یك غنی از مال خود بوده است. (نهج‌البلاغه، کلمة ٣٢٠)
امیرالمؤمنین علی(ع):

وَقودُ النّارِ یومَ القِیامَةِ كُلُّ بَخیلٍ بِمالِهِ علی الفُقَراءِ و كُلُّ عالِمٍ باعَ الدّینَ بِالدُّنیا.

دو دسته، فردای قیامت هیزم جهنم خواهند بود: آدم بخیلی که وجوهات و حق فقرا را از مال خود نپردازد و دیگر عالِمی که دین خود را به دنیای خود بفروشد. (فهرست غرر، ص ٢٧٢)
پیامبر اسلام(ص):

مَن غَشَّ مُسلِماً فی‌ شِراءٍ أو بَیعٍ فَلَیسَ مِنّا و یحشرُ یومَ‌القِیامَةِ مَع‌الیهودِ لِأَنَّهُم أَغشُّ الخَلقِ لِلمُسلمین.

کسی که با مسلمانی در معاملة خرید و فروش، تقلب و خیانت کند پیرو ما نیست و در قیامت با قوم یهود که خیانتکارترین خلق خدا نسبت به مسلمانان به شمار می‌آیند محشور خواهد شد. (سفینه، ج ٢، ص ٣١٨)
امام جعفرصادق(ع):

اَلمِرصادُ قَنطَرةٌ علی‌الصِّراطِ لایجوزُها عبدٌ بمَظلَمةِ عَبدٍ.

مرصاد (کمینگاه) جایگاه رفیعی است بر روی پل صراط که (فردا) هیچ‌ بنده‌ای که حق و مظلمه‌ای از مظالم عباد به گردنش باشد از آن عبور نخواهد کرد. (بحار، ج ٨، ص ٦٦)