پيامبر اسلام(ص):

انتَ يا عليُّ بِمَنزِلَةِ الکَعبةِ تُؤتي ولاَتأتي.

تو (ياعلی) همانند کعبه‌ای، همه به سوی تو رو می‌آورند (به تو نيازمندند) و تو به سوی کسی رو نمی‌آوری (به کسی نياز نداری) (اُسدالغابة، ج 4، ص 31)
پيامبر اسلام(ص):

أقضي أُمّتي عِليٌّ.

بيناترين امّت من در أمر قضاوت علی(ع) است. (الرياض النضرة، ج ٣، ص ١٦٧)
سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام
در مسجد هدایت برگزار می‌شود:

سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام

آیت الله علی تهرانی، امام جماعت مسجد هدایت درباره شناخت و معرفت امام سخنرانی می‌کند.
امام جعفرصادق عليه‌السلام:

لو يَعلَمُ الناسُ ما في‌زيارةِ الحسين عليه‌السلام مِنَ الفَضلِ لَماتُوا شَوقاً وَ تَقَطَّعَتْ اَنفُسهُم عليهِ حَسَراتٍ.

اگر مردم فضيلت و عظمت زيارت امام حسين(ع) را مي‌دانستند از شدت شوق و عشق به آن، جان مي‌سپردند و از سوز و حسرت فراقش قالب تهي مي‌نمودند. (بحار، ج ١٠١، ص ١٨)
پیامبر گرامی(ص):

اَعلُم اُمتّي مِن بعدي عليُّ بنُ ابي‌ِطالب.

بعد از من، اعلم اُمت من علی بن ابیطالب(ع) است (کنزل‌العمال، ج ١١، ص ٦١٤)
پیامبر گرامی(ص):

اِنَّ عَليّاً مِنّي و اَنَا مِنهُ وَ هُوَ وَليُّ کُلِّ مُؤمنٍ بَعدي.

همانا علی از من است و من از علی هستم، هر مؤمنی بعد از من، علی مولی و صاحب‌اختيار او است. (مُسند احمد، ج ٤، ص ٤٣٨ ـ خصائص نسائي، ص ٢٣)
پیامبر اسلام(ص):

انتَ (ياعليُّ) مِنّي بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسي اِلّا اَنَّهُ لانَبيَّ بعدي.

منزلت تو (ياعلی) نسبت به من همانند منزلت هارون است نسبت به موسی جز آنكه بعد از من پيامبری نخواهد بود. (سُنن ترمذی، ج ٥، ص ٦٤١ ـ صحيح مسلم، ج ٤، ص ٤٤)
پيامبر اسلام(ص):

عُنوانُ صَحيفَةِ المُؤمِنِ حُبُّ عَليِّ بنِ ابي‌طالب عليه‌السلام.

سرلوحه‌ی پرونده هر مؤمن (در روز قيامت) دوستی و محبت علی بن ابیطالب عليه‌السلام است. (مستدرک حاکم، ج ٣، کنزالعمال، ج ١١، ص ٦١٥)
امام محمدباقر(ع):

فَاطِمَةُ(س) سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ‏ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِه‏.

فاطمه(س) بانوى زنان بهشتى است مقنعه او بلند و تا حد بازوانش بود.(مكارم الأخلاق، ص 93)
امام صادق(ع):

أَنَّ رَسُولَ اللهِ قَالَ لِفَاطِمَةَ(س) يَا فَاطِمَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَغْضَبُ‏ لِغَضَبِكِ‏ وَ يَرْضَى‏ لِرِضَاكِ.

به‌درستی که رسول خدا(ص) به فاطمه(س) فرمودند: همانا خداوند عزّوجلّ به خاطر غضب تو غضب می‌کند و به رضایت تو راضی می‌گردد.(الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي)؛ ج‏2؛ ص354)
امام باقر(ع):

كَانَ صَدَاقُ فَاطِمَةَ(ع) جَرْدَ بُرْدٍ حِبَرَةٍ وَ دِرْعَ حُطَمِيَّةٍ وَ كَانَ فِرَاشُهَا إِهَابَ كَبْشٍ يُلْقِيَانِهِ وَ يَفْرُشَانِهِ وَ يَنَامَانِ عَلَيْهِ.

امام باقر(ع) فرمود: مهریّه حضرت فاطمه(س) لباس کهنه و زرهى بود و فرش خانه او پوست میشى که آن را روى زمین مى‌انداختند و بر آن مى‌خوابیدند. (کافی، ج 5، ص 378)
امام صادق(ع):

أَنَّ رَسُولَ اللهِ قَالَ لِفَاطِمَةَ(س) يَا فَاطِمَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَغْضَبُ‏ لِغَضَبِكِ‏ وَ يَرْضَى‏ لِرِضَاكِ.

از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمودند: به درستی که رسول خدا(ص) به فاطمه(س) فرمودند: همانا خداوند عزّوجلّ به خاطر غضب تو غضب می‌کند و به رضایت تو راضی می‌گردد.
حضرت على(ع):

كَانَتْ فَاطِمَةُ لَا تَدَعُ‏ أَحَداً مِنْ‏ أَهْلِهَا يَنَامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُدَاوِيهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعَامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَهَا مِنَ النَّهَارِ وَ تَقُولُ: مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا.

فاطمه(س) نمى‌گذاشت کسى از اهل خانه در شب‌هاى قدر به خواب رود. به آنان غذاى کم مى‌داد و از روز قبل براى احیاى شب قدر آماده مى‌شد و مى‌فرمود: محروم کسى است که از برکات این شب محروم باشد.(بحارالانوار، ج 94، ص 10)
پیامبر اسلام(ص):

إِنَّ ابْنَتِي فَاطِمَةَ(س) مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَهَا وَ جَوَارِحَهَا إِيمَاناً إِلَى مُشَاشِهَا، فَتَفَرَّغَتْ‏ لِطَاعَةِ اللَّهِ‏.

خداوند قلب دخترم فاطمه(س) و سراپاى وجود او را پُر از ايمان كرده است، پس او ـ به همين خاطر ـ همواره در اطاعت خداست.
قَال رَسُولُ اللَّهِ(ص):

إِنَّ ابْنَتِي فَاطِمَةَ(س) مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَهَا وَ جَوَارِحَهَا إِيمَاناً إِلَى مُشَاشِهَا، فَتَفَرَّغَتْ‏ لِطَاعَةِ اللَّهِ‏.

خداوند قلب دخترم فاطمه(س) و سراپاى وجود او را پُر از ايمان كرده است، پس او ـ به همين خاطر ـ همواره در اطاعت خداست. (دلائل الامامة، ص 139، ح 47)
حضرت مهدي(عج):

فَاِنّا يُحيطُ عِلمُنا بِأَنبائِكُم و لايَعزُبُ عَنّا شَيءٌ مِن اَخباركُم.

ما از اوضاع شما کاملاً باخبريم و هيچ چيز از احوال شما بر ما پوشيده نيست. (بحار، ج ٥٣، ص ١٧٥)
امام جعفرصادق (عليه‌السلام):

لَو لَمْ يَبْقَ منَ الدُّنيا اِلاَّ يَومٌ واحِدٌ لَطَوّلَ اللهُ ذلِكَ اليَومَ حَتّي يَخرُجَ قائمُنا أَهْلَ البَيت.

اگر از عمر دنيا تنها يک روز مانده باشد خداوند آن روز را آنقدر طولاني مي‌کند تا قائم ما اهل بيت(عليه‌السلام) ظهور يابد. (منتخب‌الاثر، ص ٢٥٤)
پيامبر اسلام (ص):

مَن اَنكَرَ القائِمَ مِن وُلدي أَثناءَ غَيبَتِهِ ماتَ ميتَةً جاهِليَّةً.

کسي که قائم(مهدي) را که از فرزندان من است در دوران غيبتش مُنکِر شود، بر حالت جاهليت قبل از اسلام از دنيا خواهد رفت. (منتخب‌الاثر، ص ٢٢٩)
امام جعفرصادق (عليه‌السلام):

مَن ماتَ مِنكُم وَ هُوَ مُنتظِرٌ لِهذا الأََمرِ كان كَمَن هوُ مَعَ القائِمِ في فُسطاطِه.

هر کس از شما که در حال انتظار ظهور حضرت مهدي(عليه‌السلام) از دنيا برود همچون کسي است که در خيمه و معيّت آن حضرت در حال جهاد به سر مي‌برد. (بحار، ج ٥٢، ص ١٢٦)