حضرت پیامبر اسلام(ص):

علَيكُم بِالصَّومِ؛ فإنّهُ مَحسَمَةٌ للعُرُوقِ و مَذهَبَةٌ للأشَرِ.

بر شما باد روزه گرفتن كه آن رگ‌ها را مى‌بُرد [شهوت را كم مى‌كند] و سرمستى را مى‌بَرد. (میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
حضرت پیامبر اسلام(ص):

قالَ اللّهُ تباركَ و تعالى: كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ هُو لَهُ، غَيرَالصِّيامِ هُو لِي وَ أنا أجزِي بهِ.

خداوند تبارك و تعالى فرمود: هر كارى كه فرزند آدم مى‌كند، از آنِ اوست، مگر روزه كه از من است و پاداش آن را من مى‌دهم.(میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
حضرت امام محمدباقر(ع):

بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ الْوَلَايَةِ وَ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ صَوْمِ‏ شَهْرِ رَمَضَانَ‏ وَ الْحَجِّ.

اسلام بر پنج چیز بنا نهاده شده است: 1- ولایت 2- نماز 3- زکات 4- روزه ماه رمضان 5- حجّ. (الكافی ج ‏2 ص21)
حضرت امام صادق(ع):

أفضَلُ الجِهادِ الصَّومُ في الحَرِّ.

برترين جهاد، روزه گرفتن در هواى گرم است.(میزان الحکمة ج 6 باب صوم)
امام جعفرصادق(ع):

اَشَدُّ مایكونُ الناسُ حالاً یومَ القیامَةِ اذاقامَ صاحبُ الخُمسِ فَقالَ: یا رَبِّ خُمسی؟

سخت‌ترین حالات خلق‌الله در روز قیامت زمانی است که طلبکار خمس سر بلند کرده و ندا کند: خدایا خمس من چه شد؟ (بحار، ج ٩٣، ص ١٩٣)
حضرت امام علی(ع):

حَقُّ الوالِدِ عَلَی الوَلدِ أَن یطیعَهُ فی كُلِّ شَیءٍ اِلاّ فی مَعصِیةِ اللهِ سُبحانَه.

حق پدر بر اولاد آن است که جز در گناه و نافرمانی خدای سبحان در همه‌چیز از پدر خود اطاعت نماید. (نهج‌البلاغه، کلمه ٣٩١)
امام موسی بن جعفر(ع):

إنّ مِن أَوجَبِ حَقِّ أخیكَ أنْ لاتَكتُمَه شیئاً ینفَعُهُ لأَمرِ دُنیاهُ وَ لِأَمرِ آخِرَتِه.

یکی از واجب‌ترین حقوق برادر دینی تو این است که چیزی که به نفع دنیا و آخرت او باشد از وی پنهان نداری. (بحار، ج ٧٨، ص ٣٢٩)
پیامبر اسلام(ص):

مَن ظَلَمَ أَحَداً وَفاتَه فَلیستَغفِر اللهَ لَهُ فَاِنَّهُ كَفّارَةٌ لَه.

هر کس که به دیگری (در غیر اموال) ظلم و ستمی کرده و دیگر دسترسی به او ندارد، از خدا برایش طلب مغفرت و آمرزش كند کفاره خطاهایش خواهد بود. (وسائل، ج ١٦، ص ٥٣)
امیرالمؤمنین علی(ع):

إنَّ اللهَ سُبحانَهُ فَرَضَ فی‌اَموالِ الأغنیاءِ اَقواتَ الفُقراءِ، فَما جاعَ فقیرٌ اِلاّ بِما مَنَع غنی.

خداوند سبحان خوراک فقرا را در اموال اغنیا قرار داده، هر فقیری که گرسنه بماند در نتیجه‌ی دریغ داشتن یك غنی از مال خود بوده است. (نهج‌البلاغه، کلمة ٣٢٠)
امیرالمؤمنین علی(ع):

وَقودُ النّارِ یومَ القِیامَةِ كُلُّ بَخیلٍ بِمالِهِ علی الفُقَراءِ و كُلُّ عالِمٍ باعَ الدّینَ بِالدُّنیا.

دو دسته، فردای قیامت هیزم جهنم خواهند بود: آدم بخیلی که وجوهات و حق فقرا را از مال خود نپردازد و دیگر عالِمی که دین خود را به دنیای خود بفروشد. (فهرست غرر، ص ٢٧٢)
پیامبر اسلام(ص):

مَن غَشَّ مُسلِماً فی‌ شِراءٍ أو بَیعٍ فَلَیسَ مِنّا و یحشرُ یومَ‌القِیامَةِ مَع‌الیهودِ لِأَنَّهُم أَغشُّ الخَلقِ لِلمُسلمین.

کسی که با مسلمانی در معاملة خرید و فروش، تقلب و خیانت کند پیرو ما نیست و در قیامت با قوم یهود که خیانتکارترین خلق خدا نسبت به مسلمانان به شمار می‌آیند محشور خواهد شد. (سفینه، ج ٢، ص ٣١٨)
امام جعفرصادق(ع):

اَلمِرصادُ قَنطَرةٌ علی‌الصِّراطِ لایجوزُها عبدٌ بمَظلَمةِ عَبدٍ.

مرصاد (کمینگاه) جایگاه رفیعی است بر روی پل صراط که (فردا) هیچ‌ بنده‌ای که حق و مظلمه‌ای از مظالم عباد به گردنش باشد از آن عبور نخواهد کرد. (بحار، ج ٨، ص ٦٦)
پیامبر اسلام(ص):

حُرمةُ مالِ المُسلِم كَحُرمَةِ دَمِهِ.

حرمت داشتن مال یک مسلمان همچون حرمت خون و جان او است (مراعات آن بر همه واجب است). (میزان‌الحکمة، ج ٢، ص ٥١٠)
امیرالمؤمنین علی(ع):

أَدِّ الأَمانَةَ إذاَ ائْتُمِنتَ وَ لا تَتَّهِمْ غَيرَكَ إِذاَ ائْتَمَنتَهُ.

امانتی كه به تو سپردند به صاحبانش برگردان و تو نیز كسی‌كه او را امین و امانت‌دار خود دانستی مورد شك و اتهام قرار مده. (بحار، ج ٧٧، ص ٨٥)
امام جعفرصادق(ع):

السُّراّقُ ثَلاثَةٌ: مانِعُ الزّكاةِ وَ مُستَحِلُّ مُهورِ النِّساءِ! وَ كَذلِكَ مَنِ اسْتَدانَ دَيناً وَ لَم يَنوِ قَضاءَهُ.

دزدان سه نفرند:‌ کسی که زکات و وجوهات خود را نمی‌پردازد و کسی که (خوردن) مهريه زنان را برای خود حلال می‌داند! و آن کس که قرض می‌گیرد و قصد پرداختن آن را نداشته باشد. (خصال، ج ١، ص ٧٤)
حضرت فاطمه زهرا(س):

جَعَلَ اللهُ تَرْكَ السَّرِقَةِ ايجاباً لِلْعِفَّةِ.

خداوند، احتراز و پرهیز از سرقت را جهت مصونیت و امنیت اجتماعی واجب فرموده است. (بحار، ج ٢٩، ص ٢٢٣)
امام جعفرصادق(ع):

لایصلِحُ شِراءُ السَّرِقَةِ و الخِیانَةِ اذا عُرِفَت.

کسی که مال سرقت و غصبی را شناخت دیگر حق خرید آن را ندارد. (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
پیامبر اسلام(ص):

مَن أَخَذ أَرضاً بِغیرِ حَقٍّ كُلِّفَ أَنْ یحمِلَ تُرابَها اِلی المَحشَرِ!

هر کس به ناحق زمینی را تصرف کند (فردا) وادار می‌شود که خاک آن را تا محشر قیامت بر دوش خود بار نماید! (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
امیرالمؤمنین علی(ع):

لایعابُ المَرءُ بِتأخیرِحَقِّهِ اِنّما یعابُ مَن اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ.

کسی که گرفتن حق و طلب خود را به تأخیر بیندازد مورد سرزنش واقع نمی‌شود، سرزنش متوجه آن کسی است که چیزی که مال او نیست بدان تعّدی و تجاوز نماید. (نهج‌البلاغه، کلمة ١٥٧)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

مَن اَكَلَ مِن مالِ اَخیهِ ظُلماً وَ لَم یرُدَّهُ اِلَیهِ اَكَلَ جَذوَةً مِنَ النّارِ یومَ‌الِقیامَةِ.

کسی که از مال برادر دینی خود به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند خوراک او در روز قیامت شعله‌های آتش خواهد بود. (وسائل، ج ١١، ص ٦٤٢)