امام جعفرصادق(ع):

اَلمِرصادُ قَنطَرةٌ علی‌الصِّراطِ لایجوزُها عبدٌ بمَظلَمةِ عَبدٍ.

مرصاد (کمینگاه) جایگاه رفیعی است بر روی پل صراط که (فردا) هیچ‌ بنده‌ای که حق و مظلمه‌ای از مظالم عباد به گردنش باشد از آن عبور نخواهد کرد. (بحار، ج ٨، ص ٦٦)
پیامبر اسلام(ص):

حُرمةُ مالِ المُسلِم كَحُرمَةِ دَمِهِ.

حرمت داشتن مال یک مسلمان همچون حرمت خون و جان او است (مراعات آن بر همه واجب است). (میزان‌الحکمة، ج ٢، ص ٥١٠)
امیرالمؤمنین علی(ع):

أَدِّ الأَمانَةَ إذاَ ائْتُمِنتَ وَ لا تَتَّهِمْ غَيرَكَ إِذاَ ائْتَمَنتَهُ.

امانتی كه به تو سپردند به صاحبانش برگردان و تو نیز كسی‌كه او را امین و امانت‌دار خود دانستی مورد شك و اتهام قرار مده. (بحار، ج ٧٧، ص ٨٥)
امام جعفرصادق(ع):

السُّراّقُ ثَلاثَةٌ: مانِعُ الزّكاةِ وَ مُستَحِلُّ مُهورِ النِّساءِ! وَ كَذلِكَ مَنِ اسْتَدانَ دَيناً وَ لَم يَنوِ قَضاءَهُ.

دزدان سه نفرند:‌ کسی که زکات و وجوهات خود را نمی‌پردازد و کسی که (خوردن) مهريه زنان را برای خود حلال می‌داند! و آن کس که قرض می‌گیرد و قصد پرداختن آن را نداشته باشد. (خصال، ج ١، ص ٧٤)
حضرت فاطمه زهرا(س):

جَعَلَ اللهُ تَرْكَ السَّرِقَةِ ايجاباً لِلْعِفَّةِ.

خداوند، احتراز و پرهیز از سرقت را جهت مصونیت و امنیت اجتماعی واجب فرموده است. (بحار، ج ٢٩، ص ٢٢٣)
امام جعفرصادق(ع):

لایصلِحُ شِراءُ السَّرِقَةِ و الخِیانَةِ اذا عُرِفَت.

کسی که مال سرقت و غصبی را شناخت دیگر حق خرید آن را ندارد. (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
پیامبر اسلام(ص):

مَن أَخَذ أَرضاً بِغیرِ حَقٍّ كُلِّفَ أَنْ یحمِلَ تُرابَها اِلی المَحشَرِ!

هر کس به ناحق زمینی را تصرف کند (فردا) وادار می‌شود که خاک آن را تا محشر قیامت بر دوش خود بار نماید! (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
امیرالمؤمنین علی(ع):

لایعابُ المَرءُ بِتأخیرِحَقِّهِ اِنّما یعابُ مَن اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ.

کسی که گرفتن حق و طلب خود را به تأخیر بیندازد مورد سرزنش واقع نمی‌شود، سرزنش متوجه آن کسی است که چیزی که مال او نیست بدان تعّدی و تجاوز نماید. (نهج‌البلاغه، کلمة ١٥٧)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

مَن اَكَلَ مِن مالِ اَخیهِ ظُلماً وَ لَم یرُدَّهُ اِلَیهِ اَكَلَ جَذوَةً مِنَ النّارِ یومَ‌الِقیامَةِ.

کسی که از مال برادر دینی خود به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند خوراک او در روز قیامت شعله‌های آتش خواهد بود. (وسائل، ج ١١، ص ٦٤٢)
پیامبر اسلام(ص):

مَن ظَلم اَجیراً أَجرَهُ احبَطَ اللهُ عَمَلهُ وَ حرَّمَ عَلیهِ ریحَ الجَنَّةِ.

کسی که به اجیر و کارگر خود ستم کند و حق او را نپردازد خداوند اعمال نیکش را به کلی تباه و بوی بهشت را بر وی حرام خواهد نمود. (ثواب‌الاعمال، ص ٦٤٥)
پیامبر اسلام(ص):

أَعطِ الأَجيرَ اَجرَهُ قَبلَ أَن يَجِفَّ عَرقُهُ.

مزد کارگر را پيش از آنکه عرق بدنش خشک شود به او بپرداز. (شهاب‌الاخبار، ص 327)
امام محمدباقر(عليه‌السلام):

اوَّلُ قطرةٍ مِنَ الشَّهيدِ كفّارَةٌ لِذُنوبِهِ اِلاّ الدَّين فَاِنَّ كفّارَتَه قَضاءُه.

اوّلين قطره خون شهيد کفاره گناهان او است مگر قرض و بدهکاری او که کفاره‌اش ادا کردن آن است (بدهی و حق‌الناس شهيد را وارثان بايد ادا كنند). (وسائل، ج ١٣، ص ٨٥)
امام جعفرصادق(ع):

لَو أَنَّ الناسَ أَدُّوا حُقوقَ اَموالِهِم لَكانوُا عايِشينَ بَخَير.

مردم اگر حقوق و واجبات مالی خود را ادا می‌کردند مسلّماً همه از يک زندگی مطلوب و رضايتبخشی برخوردار می‌شدند. (وسائل، ج ٦، ص ٢)
امام جعفرصادق(ع):

ما عُبِدَ اللهُ بِشيءٍ اَفضلَ مِن اداءِ حَقِّ المُؤمِنِ.

هيچ عبادتی بالاتر از ادای حق مؤمن نيست. (بحار، ج ٧٤، ص ٢٤٢)
امام جعفرصادق(ع):

لَيسَ بِوَلِيٍّ لي مَن أَكَلَ مالَ مؤمنٍ حَراماً.

هر کس مال مؤمنی را به ناحق بخورد پيرو من نيست. (وسائل، ج ١٢، ص ٥٣)
اميرالمؤمنين علی (عليه‌السلام):

أعظمُ الخطايا اِقتِطاعُ مالِ امرِيءٍ مُسلِمٍ بِغَير حَقٍّ.

عظيم‌ترين گناهان، خوردنِ به ناحق و تجاوز به مال يک مسلمان است. (تحف‌العقول، ص ٢١٧)
حضرت مهدی(عج):

لايَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَتَصرَّفَ في مالِ غيرهِ اِلاّ بِاِذنِه.

کسی حق ندارد در مال دیگری بدون اجازه او دخل و تصرف نماید.(بحار، ج ٥٣، ص ١٨٣)
پيامبر اسلام(ص):

انتَ يا عليُّ بِمَنزِلَةِ الکَعبةِ تُؤتي ولاَتأتي.

تو (ياعلی) همانند کعبه‌ای، همه به سوی تو رو می‌آورند (به تو نيازمندند) و تو به سوی کسی رو نمی‌آوری (به کسی نياز نداری) (اُسدالغابة، ج 4، ص 31)
پيامبر اسلام(ص):

أقضي أُمّتي عِليٌّ.

بيناترين امّت من در أمر قضاوت علی(ع) است. (الرياض النضرة، ج ٣، ص ١٦٧)
سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام
در مسجد هدایت برگزار می‌شود:

سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام

آیت الله علی تهرانی، امام جماعت مسجد هدایت درباره شناخت و معرفت امام سخنرانی می‌کند.