عمومی

امام جعفرصادق(ع):

لایصلِحُ شِراءُ السَّرِقَةِ و الخِیانَةِ اذا عُرِفَت.

کسی که مال سرقت و غصبی را شناخت دیگر حق خرید آن را ندارد. (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
پیامبر اسلام(ص):

مَن أَخَذ أَرضاً بِغیرِ حَقٍّ كُلِّفَ أَنْ یحمِلَ تُرابَها اِلی المَحشَرِ!

هر کس به ناحق زمینی را تصرف کند (فردا) وادار می‌شود که خاک آن را تا محشر قیامت بر دوش خود بار نماید! (تهذیب، ج ٧، ص ١٣١)
امیرالمؤمنین علی(ع):

لایعابُ المَرءُ بِتأخیرِحَقِّهِ اِنّما یعابُ مَن اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ.

کسی که گرفتن حق و طلب خود را به تأخیر بیندازد مورد سرزنش واقع نمی‌شود، سرزنش متوجه آن کسی است که چیزی که مال او نیست بدان تعّدی و تجاوز نماید. (نهج‌البلاغه، کلمة ١٥٧)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

مَن اَكَلَ مِن مالِ اَخیهِ ظُلماً وَ لَم یرُدَّهُ اِلَیهِ اَكَلَ جَذوَةً مِنَ النّارِ یومَ‌الِقیامَةِ.

کسی که از مال برادر دینی خود به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند خوراک او در روز قیامت شعله‌های آتش خواهد بود. (وسائل، ج ١١، ص ٦٤٢)
پیامبر اسلام(ص):

مَن ظَلم اَجیراً أَجرَهُ احبَطَ اللهُ عَمَلهُ وَ حرَّمَ عَلیهِ ریحَ الجَنَّةِ.

کسی که به اجیر و کارگر خود ستم کند و حق او را نپردازد خداوند اعمال نیکش را به کلی تباه و بوی بهشت را بر وی حرام خواهد نمود. (ثواب‌الاعمال، ص ٦٤٥)
پیامبر اسلام(ص):

أَعطِ الأَجيرَ اَجرَهُ قَبلَ أَن يَجِفَّ عَرقُهُ.

مزد کارگر را پيش از آنکه عرق بدنش خشک شود به او بپرداز. (شهاب‌الاخبار، ص 327)
امام محمدباقر(عليه‌السلام):

اوَّلُ قطرةٍ مِنَ الشَّهيدِ كفّارَةٌ لِذُنوبِهِ اِلاّ الدَّين فَاِنَّ كفّارَتَه قَضاءُه.

اوّلين قطره خون شهيد کفاره گناهان او است مگر قرض و بدهکاری او که کفاره‌اش ادا کردن آن است (بدهی و حق‌الناس شهيد را وارثان بايد ادا كنند). (وسائل، ج ١٣، ص ٨٥)
امام جعفرصادق(ع):

لَو أَنَّ الناسَ أَدُّوا حُقوقَ اَموالِهِم لَكانوُا عايِشينَ بَخَير.

مردم اگر حقوق و واجبات مالی خود را ادا می‌کردند مسلّماً همه از يک زندگی مطلوب و رضايتبخشی برخوردار می‌شدند. (وسائل، ج ٦، ص ٢)
امام جعفرصادق(ع):

ما عُبِدَ اللهُ بِشيءٍ اَفضلَ مِن اداءِ حَقِّ المُؤمِنِ.

هيچ عبادتی بالاتر از ادای حق مؤمن نيست. (بحار، ج ٧٤، ص ٢٤٢)
امام جعفرصادق(ع):

لَيسَ بِوَلِيٍّ لي مَن أَكَلَ مالَ مؤمنٍ حَراماً.

هر کس مال مؤمنی را به ناحق بخورد پيرو من نيست. (وسائل، ج ١٢، ص ٥٣)
اميرالمؤمنين علی (عليه‌السلام):

أعظمُ الخطايا اِقتِطاعُ مالِ امرِيءٍ مُسلِمٍ بِغَير حَقٍّ.

عظيم‌ترين گناهان، خوردنِ به ناحق و تجاوز به مال يک مسلمان است. (تحف‌العقول، ص ٢١٧)
حضرت مهدی(عج):

لايَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَتَصرَّفَ في مالِ غيرهِ اِلاّ بِاِذنِه.

کسی حق ندارد در مال دیگری بدون اجازه او دخل و تصرف نماید.(بحار، ج ٥٣، ص ١٨٣)
پيامبر اسلام(ص):

انتَ يا عليُّ بِمَنزِلَةِ الکَعبةِ تُؤتي ولاَتأتي.

تو (ياعلی) همانند کعبه‌ای، همه به سوی تو رو می‌آورند (به تو نيازمندند) و تو به سوی کسی رو نمی‌آوری (به کسی نياز نداری) (اُسدالغابة، ج 4، ص 31)
پيامبر اسلام(ص):

أقضي أُمّتي عِليٌّ.

بيناترين امّت من در أمر قضاوت علی(ع) است. (الرياض النضرة، ج ٣، ص ١٦٧)
سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام
در مسجد هدایت برگزار می‌شود:

سخنرانی آیت‌الله تهرانی درباره شناخت و معرفت امام

آیت الله علی تهرانی، امام جماعت مسجد هدایت درباره شناخت و معرفت امام سخنرانی می‌کند.
امام جعفرصادق عليه‌السلام:

لو يَعلَمُ الناسُ ما في‌زيارةِ الحسين عليه‌السلام مِنَ الفَضلِ لَماتُوا شَوقاً وَ تَقَطَّعَتْ اَنفُسهُم عليهِ حَسَراتٍ.

اگر مردم فضيلت و عظمت زيارت امام حسين(ع) را مي‌دانستند از شدت شوق و عشق به آن، جان مي‌سپردند و از سوز و حسرت فراقش قالب تهي مي‌نمودند. (بحار، ج ١٠١، ص ١٨)
پیامبر گرامی(ص):

اَعلُم اُمتّي مِن بعدي عليُّ بنُ ابي‌ِطالب.

بعد از من، اعلم اُمت من علی بن ابیطالب(ع) است (کنزل‌العمال، ج ١١، ص ٦١٤)
پیامبر گرامی(ص):

اِنَّ عَليّاً مِنّي و اَنَا مِنهُ وَ هُوَ وَليُّ کُلِّ مُؤمنٍ بَعدي.

همانا علی از من است و من از علی هستم، هر مؤمنی بعد از من، علی مولی و صاحب‌اختيار او است. (مُسند احمد، ج ٤، ص ٤٣٨ ـ خصائص نسائي، ص ٢٣)
پیامبر اسلام(ص):

انتَ (ياعليُّ) مِنّي بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسي اِلّا اَنَّهُ لانَبيَّ بعدي.

منزلت تو (ياعلی) نسبت به من همانند منزلت هارون است نسبت به موسی جز آنكه بعد از من پيامبری نخواهد بود. (سُنن ترمذی، ج ٥، ص ٦٤١ ـ صحيح مسلم، ج ٤، ص ٤٤)
پيامبر اسلام(ص):

عُنوانُ صَحيفَةِ المُؤمِنِ حُبُّ عَليِّ بنِ ابي‌طالب عليه‌السلام.

سرلوحه‌ی پرونده هر مؤمن (در روز قيامت) دوستی و محبت علی بن ابیطالب عليه‌السلام است. (مستدرک حاکم، ج ٣، کنزالعمال، ج ١١، ص ٦١٥)